شراب خواره . و مست مدام و يا مست مدمن : هميشه مست و دائم الخمر . مست ( most ) ا . پ . گله و شكوه و شكايت . و غم و اندوه . و بيخ گياهى كه بتازى سعد گويند و تخم آن را تو در مىخوانند . مستأثر ( mosta'ser ) ص . ع . كسى كه چيزى را بر مىگزيند و انتخاب مىكند . مستأثر ( mosta'ser ) م ف . پ . ماخوذ از تازى - متألم و متأثر و غمگين و مهموم و متفكر . مستأجر ( mosta'jar ) ص . ع . به مزد گرفته شده . مستأجر ( mosta'jar ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آنكه ملكى يا چيزى را به اجاره مىدهد و مال‌الاجاره دريافت مىكند . مستأجر ( mosta'jer ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - اجاره‌كننده و آنكه ملكى يا چيزى را از مالك اجاره كرده و كرايه مىدهد . و اجاره‌دار . و خدمتگار و نوكر و اجير . مستأجرى ( mosta'jeri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اجاره‌دارى . و كرايه‌دارى . و اجاره . و كرايه . مستأجرين ( mosta'jerin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - اجاره‌داران و كرايه‌داران . و خدمتگاران . مستأجل ( most jel ) ص . ع . آنكه مهلت درخواست مىكند . مستأحد ( mosta'hed ) ص . ع . آنكه تنها مىماند . و آنكه آگاهى مىدهد . و آنكه مىداند . مستأخد ( mosta'xed ) ا . ع . سر فرو دارندهء از درد چشم و يا از هر دردى كه باشد . مستأخذ ( mosta'xez ) ا . ع . سر فرودارندهء از درد و يا از بيماريهاى چشم . و فروتن و خاضع . و فروتنىكنندهء از جهة بيمارى و موى دراز . مستأخر ( mosta'xer ) ص . ع . آنكه پس مىماند و ديرىكننده و درنك‌كننده . مستأدب ( mosta'deb ) ص . ع . ادب آموزنده . مستأدى ( mosta'di ) ص . ع . آنكه درخواست يارى و نصرت مىكند . و طلب امداد مىنمايد . و مصادره‌كننده و از كسى چيزى به زور گيرنده . مستأذن ( mosta'zen ) ص . ع . دستورى خواهنده . مستار ( mast r ) ا . پ . گياهى دوائى و خوشبوى و بسيار تلخ كه مرو نيز گويند . مستار ( most r ) ا . پ . شراب تازه و ترش . مستأرب ( mosta'rab ) ص . ع . قرض‌دار و مديون . مستأرب ( mosta'reb ) ص . ع . حبل مستأرب : ريسمان سخت تافته . مستأرض ( mosta'rez ) ص . ع . فسيل مستأرض : جنك خرمابن كه مر او را بيخ در زمين رفته باشد و اگر بر تنهء مادر خود رويد آن را راكب گويند . مستأرضة ( mosta'rezat ) ص . ع . قرحهء ريمناك شده و فاسد گشته . و زمين پاكيزه شدهء خوش‌آيند در چشم . و ودية مستأرضة : جنگ خرمابن كه نو بر زمين رسته باشد . مستأزق ( mosta'zaq ) ص . ع . تنگ و تنگ شده . مستآس ( mosta ' s ) و مستأسة ( mosta ' sat ) ص . ع . كسى كه از وى عطا خواهند . و كسى كه طلب صحبت وى كنند . مستأسد ( mosta'sad ) ص . ع . برانگيخته شده و ترغيب كرده شده . مستأسد ( mosta'sed ) ص . ع . جرى و بىباك و دلير و بىپروا و آنكه حمله مىكند و مانند شير مىگيرد . و گياه دراز شدهء بكمال رسيده . مستأسر ( mosta'ser ) ص . ع . آنكه براى اسير شدن گردن مىنهد . مستأشرة ( mosta'cerat ) ص . ع . زنى كه مىخواهد دندانهاى خود را خوب و نيكو سازد . مستأصل ( mosta'sal ) ص . ع . از بيخ بركنده شده . مستأصل ( mosta'sal ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ناچار و مجبور . و پريشان و بىچيز . و مستأصل شدن : ناچار و مجبور شدن و پريشان گشتن . مستأصل ( mosta'sel ) ص . ع . از بيخ بركننده . مستأصلة ( mosta'salat ) ا . ع . گوسپندى كه سرونش از بيخ بركنده شده باشد . الحديث : انه نهى عن المستأصلة . مستاف ( most f ) ا . ع . جاى بوئيده شده و جاى بوئيدن و بينى . مستأكل ( mosta'kel ) ص . ع . آنكه مىگيرد چيزى را براى خوردن . و آنكه به زور مىگيرد مال ضعيفان را . مستأكلة ( mosta'kelat ) ا . ع . ظالمان و ستمگران و خورندگان مال مردم . مستأمر ( mosta'mer ) ص . ع . مشورت‌كننده . مستأمم ( mosta'mem ) ص . ع . بجاى مادر گيرنده . و بجاى امام قبول‌كننده . مستأمن ( mosta'men ) ص . ع . اعتمادكننده و امين يابنده . و زنهار خواهنده . مستأمى ( mosta'mi ) ص . ع . به كنيزى گيرنده و بكنيزى خرنده .